Oppassen voor waterballonnen!

Hola,

Al veel nieuwe dingen meegemaakt ondertussen! Allemaal positief! En ik heb mijn sleutel van mijn kamer gekregen, dus nu moet ik niet meer bang zijn als ik ga slapen.

Woensdagavond ben ik iets gaan eten met de drie Denen en de Amerikaan die hier ook logeren. En er is ook een meisje van Nederland meegegaan die hiernaast logeert, da hoort blijkbaar ook bij dit huis. We zijn in een gezellige bar gaan eten en hebben veel gelachen, vooral met elkaars taal. Het was echt supergezellig. Ik heb een panqueque con chocolate gegeten! Die blijven hier allemaal nog 3 weken, dus da worden sowieso nog 3 gezellige weken!

Ik ga waarschijnlijk terugkomen met heel veel conditie! Mijn kamer is hier op het tweede verdiep, dus altijd 2 trappen en op deze hoogte ben ik dan echt buiten adem. En alle straten gaan hier naar omhoog en naar omlaag en soms heel stijl! Ik zit hier in één van de rijkste gezinnen van Sucre, want vanaf ik hier buitenstap zie ik veel armoede. Er zijn enorm veel bedelaars in het centrum en hoe verder uit de stad gaat, hoe meer armoede je tegenkomt! Volgend weekend gaan we naar Tarabuco, een stadje hier niet zo ver van. Op zondag is hier de kleurrijkste markt van heel Zuid-Amerika. Ik heb nu nog veel tijd, maar vanaf maandag ga ik werken. Ik ben wel heel benieuwd, maar heb al enkele geruststellende mailtjes gekregen van mijn stagebegeleidster. Het is een bureau met 4 mensen (Aurelio, Chirlé, Tahi en Eduardo)en ze zijn allemaal heel enthousiast dat ik bij hen kom werken.

Vrijdagochtend zijn we bij René gaan eten, Marcelo en mijn stagebegeleidster Tahi waren er ook. Het was dus een ontbijt waarbij ik mij heel hard heb moeten concentreren om het Spaans te begrijpen. Het was wel interessant, hetgeen ik begrepen het toch. Tahi heeft ons uitgenodigd om zaterdagavond bij haar te komen eten. ’s Avonds hebben we de Mikro genomen, dat is een klein busje en ik moet daar kwartiertje opzitten om naar mijn stageplaats te geraken. Heel goedkoop en je moet gewoon roepen als je wil afstappen en dan stopt de chauffeur. Mijn kantoor is heel klein, maar iedereen heeft toch een computer met internet, zelfs ik heb er één. We hebben al een kleine vergadering gehad met de planning voor mijn eerste dagen. Het Spaans gaat echt nog heel moeilijk worden, ik ga dit weekend veeeeeel studeren. Woordenboek vanbuiten leren ofzo. Er lopen ook twee schattige honden rond in het kantoor. Nadien zijn we terug op de Mikro gesprongen naar het centrum. Toen we voorbij het centraal plein liepen (de Plaza25) werden we van aan de overkant bekogeld met waterballonnen door jongeren. Blijkbaar is dat hier de gewoonte rond carnaval, dus dat is nog een weekje dat we daarvoor moeten opletten. Ik hoop dat ik er zo nooit één tegen mijn gezicht krijg want dan heb ik een blauw oog, ze smijten er echt hard mee. Het zal volgende week (de laatste week voor carnaval, dat zaterdag begint) echt verschrikkelijk gaat zijn met die ballonnen, dus niet meer op straat zonder een regenjas. Ze beginnen nu zelfs al met waterpistolen vanuit voorbijrijdende auto’s water op ons te schieten. Dat het hier maar snel carnaval is dan, want een waterstraal in nek is echt verschieten.

Zaterdag was ik heel vroeg wakker weeral, half 7. We zijn dan een berg hier niet ver van gaan beklimmen. Heel vermoeiend, maar echt wel de moeite om boven te komen. Nona was mee en een Amerikaan (Ben) die hier logeert ook. Boven was Ben trompet aan het spelen, was leuk voor mij om foto’s te nemen. Daarboven was een prachtig uitzicht, ik ga volgende week terug. Ik moet wel dringend zonnecrème kopen, want ik ben goed verbrand nu al. Zaterdagavond zijn we dan bij mijn collega’s gaan eten. We hebben hamburgers gegeten op de barbecue, was heel gezellig. Het spaan begint beter te lukken, ik begrijp nu het meeste van wat ze vertellen. Alleen antwoorden blijft nog moeilijk. We hadden om 6u afgesproken en zijn uiteindelijk om 8u beginnen eten. We moesten de taxi naar huis nemen, want het was al te laat om nog een Mikro te nemen. De taxi die Tahi had gebeld was er vrij snel, maar er zaten al mensen in. Dat is hier normaal en zo zijn we dus met 8 in die taxi naar huis gereden, allemaal op elkaar gepropt.

Vanaf maandag ga ik werken en Spaanse lessen nemen dus zal ik minder vrije tijd hebben. Ik ga ook proberen een andere verblijfplaats te zoeken waar ik minder luxe heb, want hier heb ik alles (behalve altijd warm water in de douche). Ik heb hier zeker niet te klagen, maar wil toch wat meer van de echte cultuur van Bolivia proeven.

Hasta la próxima!