Stage

Maandag ben ik begonnen met mijn stage… Mijn eerste dag is niet zo goed begonnen. Ik neem een Micro (de bus hier) naar mijn werk en als ik na een kwartiertje afstap moet ik nog een paar straten stappen. Nu was ik helemaal verkeerd gelopen en heb ongeveer een half uur in rondjes liggen wandelen. Gelukkig was ik op tijd vertrokken en kwam ik maar 10 minuten te laat. Ik volg hier ook Spaanse lessen en moet mijn eindwerk zien te regelen en voorbereiden en daarom werk ik halve dagen. De tweede stagedag kreeg ik een overzicht van wat ik moest doen en zag ik alles al beter zitten dan de dag voordien. Het is de bedoeling dat ik van de organisatie een diagnostische analyse maak en aan de hand hiervan moet ik het imago van de organisatie versterken. Verder zal ik de website vernieuwen en een communicatieplan opstellen.

Ik heb duidelijk gevoeld dat ik hier veel dichter bij de zon zit dan in België. Zondag lag ik een uurtje in de zon en heb mij 2 keer ingesmeerd, maar toch hard verbrand. 2 dagen later had ik nog pijn. Normaal gezien ga ik ook verhuizen binnenkort. Ik mis hier warm water om te douchen en een goed bed, want ik voel hier de veren in mijn rug. Voor de rest heb ik hier helemaal niet te klagen, want ik heb elke middag warm eten en veel ruimte. Ja en deze week was ik mijn tanden aan het poetsen en er kwam geen water uit de kraan.. Er was iets mis! Tof!

Waar ik echt niet genoeg van kan krijgen is het uitzicht op de Andes. Elke morgen sta ik op mijn terras mijn tanden te poetsen en te genieten van de bergen. Binnenkort ga ik uitzoeken hoe ik daar kan geraken, want dat wil ik toch zeker doen. Het kan hier ’s avonds rond 6u ineens zo donker worden van de donderwolken en dan is er een stortbui en dan schijnt de zon terug.

Donderdagnacht ben ik heel ziek geworden, ik heb bijna niet kunnen slapen. Ik had zoveel buikpijn, nog nooit meegemaakt, ben zelfs een paar keer door mijn benen gezakt! De nacht nadien weer ziek, waar ik zaterdagmorgen niet kon gaan paragliden ! Ik ga dit zeker een andere keer doen! Tot zondag heb ik bijna niets kunnen eten. Zondag was ik wel beter en ben ik in de voormiddag naar Tarabuco gegaan. Tarabuco is een stadje op 60km van Sucre (1,5u met de bus) op een hoogte van 3600m. Elke zondag is hier de kleurrijkste markt van Zuid-Amerika. De busreis op zich was ook wel de moeite, het uitzicht over die bergen is niet te beschrijven en zeker niet vast te leggen op foto. De chauffeur van de bus was een beetje zot, dus ik was wel blij dat ik terug in Sucre was. Uiteindelijk is er deze week niet veel gebeurd. Vanaf eind februari gaan we verdere dorpen en gebieden opzoeken en zal ik wel meer te vertellen hebben!

Tot de volgende!